Bazı parçalar yumuşak başlar.
Toscana öyle değil.
Daha köşeli hatlara sahip.
Çizgisi daha belirgin.
Yakası keskin; dekoltesi yerinde.
Fazlasını istemez, azına razı olmaz.
Üzerine giydiğinde bir his değişir.
Omuzların toparlanır.
Bakışın netleşir.
Özgüven burada yüksek ses değildir; kontrollü bir açıklıktır.
Keskin yaka detayı maskülen bir duruş verir.
Ama dantel, o sertliği kırmaz — dengeler.
Feminenlik burada kırılgan değil, bilinçlidir.
Romantizm hafifçe dokunur, yönetmez.
Toscana bir karşıtlık değildir.
Bir uyumdur.
Güç ve zarafetin aynı bedende huzurla durması gibi.
Giydiğinde eksik hissetmezsin.
Tamamlanmış değil — zaten tamam.
Her şey olması gerektiği yerde.
Ne bir adım geri, ne bir adım ileri.
Toscana, yerini bilen bir özgüven hali