Gizemli.
Ama mesafeli değil.
Sadece her şeyini ilk anda anlatmaz.
Derin ama zarif yırtmacı geniş etek parçasının büzgüleri arasında saklanır.
Orada durur.
Ancak sen yürüdüğünde, oturduğunda, rüzgâr değdiğinde kendini gösterir.
Doğallığı ile gerektiği anda.
Midi boyu bilgedir; ne gençliğe sığınır ne olgunluğa yaslanır.
Delphi tek bir hâl değildir.
Bir yanıyla uçarı, genç — geniş, hareketli, akışkan.
Bir yanıyla oyuncu — büzgülerindeki hafif neşede.
Bir yanıyla kadın — yırtmacındaki o gizli derinlikte.
Tek bir etek.
Ama kadınlığın farklı katmanlarını aynı anda taşıyan bir form.
Yırtmacında saklı olanı da, büzgülerinde oynayan hafifliği de bilen.
Delphi tapınağının sessizliğini üzerinde taşımak gibi.
Kendi merkezinde olmak, kendini hatırlamak gibi.
Bilgelik kendini bilmekte,
Delphi, kendini bilmenin en derin hâli.